Londyńska Chelsea

Po przejrzeniu ustawień drużynowych od razu widzimy, że tą taktyką nie będziemy się bronić, ale po kolei:
- ultraofensywne nastawienie, duża swoboda taktyczna i krótkie podania będą wymagały od naszych graczy dobrych umiejętności technicznych i psychicznych,
- wysunięta linia obrony , wysoko ustawiony pressing i szybkie tempo może spowodować szybki spadek kondycji naszych graczy, więc przyda się im wysoka wytrzymałość.

Charakterystyka graczy:
Bramkarz - możliwie jak najlepszy z solidnym atrybutem wyrzutów,
Boczni obrońcy - ustawieni bardzo ofensywnie, częste rajdy i dośrodkowania,
Środkowi obrońcy -lepiej żeby nie byli to typowi "drwale", gdyż dość często toczą pojedynki biegowe z rywalami,
Środkowy pomocnik (lewy) - główny rozgrywający, mający maksymalna swobodę taktyczną (przy częstych prostopadłych piłkach i wysokiej swobodzie dziwi zaznaczona opcja ‘przetrzymywanie piłki", która hamuje kontry i spowalnia rozgrywanie piłki jak również koliduje z szybkim tempem w poleceniach drużynowych).
Środkowy pomocnik (prawy) - Najciekawszy zawodnik w taktyce (o czym wspomnę później). Ofensywne ustawienie, duża swoboda gry, częste rajdy, strzały z dystansu i prostopadłe podania.
Prawy skrzydłowy - nie jest to klasyczny skrzydłowy grający przy linii (jest to bardziej zawodnik grający podobnie jak Silva i Iniesta podczas Mistrzostw Europy 2008), rzadko dośrodkowuje, często zagrywa prostopadłe piłki i sam szuka sobie miejsca na boisku - wszystko to, dzięki wysokiej swobodzie taktycznej i opcji ‘wolny elektron'.
Lewy skrzydłowy - klasyczny skrzydłowy, często dryblujący i dośrodkowujący - najlepszy asystent w drużynie.
Ofensywny pomocnik - najbardziej ‘zagubiony' gracz (o czym również później). Częste rajdy z piłką i prostopadłe podania plus wysoka swoboda zwiększa liczbę opcji drużyny w ataku,
Napastnik - najbardziej wysunięty napastnik, który przetrzymuje piłkę czekając na partnerów, bądź sam gna z nią w kierunku bramki. 


Jak wygląda gra?

Prawie cała drużyna oprócz środkowych obrońców uczestniczy w natarciu na bramkę przeciwnika, a szybka wymiana podań na małej przestrzeni skutkuje widowiskową i skuteczną grą.
Jeżeli chodzi o obronę to nie jest już tak różowo:

Jak widać na zamieszczonym screenie, aż trzech naszych ofensywnych pomocników nie angażuje się w grę obronna, co pozwala przeciwnikom na stworzenie przewagi pod nasza bramką. Nasza drużyna jest również narażona na kontry, głownie bocznymi sektorami boiska, jak również w szczególnych przypadkach kontra może zostać przeprowadzona środkiem boiska.

Mowa tu o ‘zapędzeniu się' prawego środkowego pomocnika w stronę bramki przeciwnika, w wyniku straty pozostaje luka w środku pola, która jest wykorzystywana przez drużynę przeciwną.

Jednak jego rajdy mają również pozytywne aspekty:

Środkowy napastnik skupia na sobie uwagę defensywy przeciwnika, w której powstaje wolne miejsce dla wchodzącego ofensywnie usposobionego prawego środkowego pomocnika. Takie akcje często kończą się bramkami. 

Teraz chciałbym pokazać, dlaczego uważam gracza na pozycji ofensywnego pomocnika, jako "zagubionego":

Podczas wyprowadzania ataku ofensywny pomocnik cofa się do tyłu wręcz dublując się z którymś z graczy na pozycji środkowego pomocnika. 
W jego ustawieniu indywidualnym rajdy ustalone są jako mieszane i dlatego ofensywny pomocnik podczas niektórych akcji dubluje pozycję środkowego pomocnika.

Stałe fragmenty gry:
*OFENSYWNE:
-rzuty rożne ustawione dość dziwnie, można wręcz powiedzieć ze koszmarnie, za dużo zawodników znajduje się w pobliżu bramkarza w sezonie żadna z drużyn w których przeprowadzałem testy nie zdobyła z rzutów rożnych więcej niż 5 bramek.
-rzuty wolne również nie zostały przez autora taktyki zmienione, więc i tu nie można liczyć na duża ilość bramek.
-rzuty z autu również nie tknięte, rekompensuje to duża ilość ofensywnych graczy w ustawieniu więc auty wyglądają w miarę dobrze.

*DEFENSYWNE:
-autor taktyki nie wprowadził żadnych zmian.

Testy: 

AS Roma - Oczekiwania zarządu: Awans do pucharów.

Mistrzostwo Włoch i wielki sukces taktyki w Romie!
Wpływ na ten niewątpliwie wielki sukces miały głównie czynniki:
-bardzo dobrzy zawodnicy,
-duet środkowych pomocników: Aquilani i De Rossi, genialny Vucinić i symbol klubu – Totti w ataku.

Naftan - Oczekiwania zarządu: Przyzwoita pozycja w lidze.

Zamierzone cele w lidze zostały zrealizowane, niestety koszmarne wyniki w pucharach i posada przez chwilę wisiała na włosku.

Sunderland - Oczekiwania zarządu: Miejsce z dala od strefy spadkowej.

Środek tabeli to miejsce Sunderlandu - bez żadnej rewelacji.

GKP Gorzów - Oczekiwania zarządu: obrona przed spadkiem.

Od początku sezonu drużyna z Gorzowa zakotwiczyła na dnie tabeli i nie podniosła się z niego.

Anderlecht - Oczekiwania zarządu: Walka o mistrzostwo.

Walka była zacięta, ale Anderlecht zakończył ją z tarczą, dodatkowo pomogły kontuzje i wyprzedaże u konkurencji.

Podsumowanie: 

*Zalety:
-duża ilość strzelonych bramek
-piękne i widowiskowe akcje ofensywne
-duża ilość opcji w ataku jakie posiada nasza drużyna
-ciekawa postać prawego, środkowego pomocnika

*Wady:
-bardzo słaba gra obronna
-słabe stałe fragmenty
-‘zagubiony’ ofensywny pomocnik

Moje ogólne wrażenia po analizie taktyki draugluindla są mieszane, gdyż jestem raczej zwolennikiem gry defensywnej. Starałem się jednak o obiektywną ocenę.

Taktykę polecam raczej do drużyn dobrych gdyż potrzeba naprawdę dobrych graczy żeby gra naszego zespołu była zgodna z naszymi oczekiwaniami.
W zespołach słabych oraz średnich ta taktyka (po paru modyfikacjach) może również dać dobry efekt.

Autorem analizy jest kovson