Sexy Football

Gra drużyny:

• Ogólny zarys :

Sexy Football Home

Nastawienie – Ofensywne (14) oraz definiowane indywidualnie.
Swoboda taktyczna – Nieograniczona (16).
Podania – Bezpośrednie (16).
Tempo – Norma (12).
Szerokość gry – Norma (14).
Gra na przeciwniku – Całe boisko (15), za wyjątkiem środkowych obrońców (6).
Gra na czas – Często (15).
Linia obrony – Norma (10).
Odbiór – Norma.
Podawanie – Mieszanie.
Krycie – Strefowe.
Ścisłe krycie – Tak.
Gra na rozrywającego – Tak (Defensywny pomocnik).

Sexy Football Control

Nastawienie – Norma (8) oraz definiowane indywidualnie.
Swoboda taktyczna – Norma (9).
Podania – Krótkie (5).
Tempo – Norma (13).
Szerokość gry – Norma (13).
Gra na przeciwniku – Całe boisko (16), za wyjątkiem środkowych obrońców (7).
Gra na czas – Często (16).
Linia obrony – Norma (11).
Odbiór – Norma.
Podawanie – Mieszane.
Krycie – Strefowe.
Ścisłe krycie – Tak.
Pułapki ofsajdowe – Tak.
Kontrataki – Tak.

Sexy Football to ustawienie 4-4-2 z defensywnym pomocnikiem. Zawiera dwie wersje: Home, która przeznaczona jest na mecze domowe oraz mecze, w których jesteśmy faworytami. Jest to ofensywna wersja taktyki, w której zespół zdobywa bardzo dużą liczbę bramek - jednak nie zaniedbuje defensywy, w grze obronnej uczestniczy aż 9 zawodników z pola. Natomiast wersja Control przeznaczona jest na mecze wyjazdowe oraz mecze, w których nie jesteśmy faworytami. Polecam również stosować je, gdy wysoko prowadzimy lub bronimy wyniku w końcówce spotkania.

• Gra obronna:

Zarówno w jednej jak i drugiej wersji taktyki, zawodnicy bronią według podobnego schematu. Ścisłe i strefowe krycie zapewnia, że żaden zawodnik nie zostanie bez opieki. W wersji Home (Rys. 1.) obrona jest lekko cofnięta, środkowi obrońcy grają małym pressingiem, kryjąc napastników przeciwnika. Natomiast reszta zespołu mocno naciska oponentów, przez co mają bardzo mało pola do gry. Na uwagę zasługuje świetna gra skrajnych obrońców. Zaliczają bardzo dużo odbiorów i jeśli posiadamy chociaż przyzwoitego zawodnika, możemy być pewni, że nasze skrzydła będą nie do zdobycia. Bramki tracone są tylko po indywidualnych błędach, ponieważ każdy z zawodników jest asekurowany i wspomagany przez partnerów z zespołu. Natomiast skuteczność gry obronnej wersji Control (Rys. 2.), jest dla mnie sporym zaskoczeniem. Linia obrony jest wysunięta i zawodnicy stosują pułapki ofsajdowe, dodatkowo grając bardzo dużym pressingiem. U zawodników z wysokimi atrybutami odbioru, krycia, ustawienia się i przewidywania gra obronna wygląda imponująco. Rywale nie mają sposobu na rozegranie piłki. Jednak nie posiadając takich piłkarzy, będziemy narażeni na prostopadłe podania do urywających się napastników. Dlatego polecam cofnąć linię obronny i zmniejszyć pressing bocznym obrońcom.

• Gra w ataku:

Gra w ataku faktycznie wygląda sexownie. Akcje konstruowane są zarówno środkiem boiska jak i skrzydłami. W akcjach ofensywnych uczestniczą wszyscy zawodnicy, za wyjątkiem środkowych obrońców, co przy stosunkowo szerokiej grze w pełni umożliwia wykorzystanie boiskowej przestrzeni. Piłkarze utrzymują się bardzo długo przy piłce, dokładnie ją rozgrywając i czekając, aż któryś z partnerów pozostanie niekryty. Każde podanie przechodzi przez rozgrywającego (Defensywny pomocnik w wersji Home). Za wykańczanie akcji odpowiedzialni są napastnicy, którzy dodatkowo wymieniają się pozycjami, dzięki czemu sieją zamieszanie w polu karnym przeciwnika. Regułą jest to, że nominalny napastnik po prawej stronie notuje więcej bramek, dzięki bardziej ofensywnemu ustawieniu, jednak taktyka posiada dwa rodzaje „zabójczych” ataków. Pierwszy (Rys. 3.) z nich, to rajdy skrzydłowego, który po zgubieniu obrony, dośrodkowuje w pole karne, gdzie akcje wykańcza aż czwórka graczy. Druga (Rys. 4.) typowa akcja, to prostopadłe podanie rozgrywającego lub środkowego pomocnika do napastników, którzy - jeśli mają atrybut przyspieszenie na poziomie 14 - bez problemu uciekają obronie rywala, znajdując się sam na sam z bramkarzem.

• Stałe fragmenty gry:

1. Zawodnik z najwyższym atrybutem dośrodkowanie. (Ustaw – Domyślne)
2. Zawodnik z najwyższymi atrybutami skoczność i gra głową. (Atakuj bramkarza)
3. Drugi w kolejności zawodnik z najwyższymi atrybutami skoczność, gra głową oraz przyspieszenie. (Odegranie na krótki słupek)
4. Kolejny zawodnik z najwyższymi atrybutami gra głową, przyspieszenie oraz strzałem z dystansu. (Pod polem karnym)
5. 6. Zawodnicy z wysokimi atrybutami wykończenia akcji, przyspieszenie, szybkość. (Wychodź do piłek z głębi pola)
7. 8. 9. 10. Zawodnicy nie pasujący do w/w schematu (Tył)

• Charakterystyka pojedynczych piłkarzy:

Autor taktyki przedstawił najważniejsze atrybuty, którymi powinni wyróżniać się zawodnicy pod tą taktykę. Dlatego na każdą pozycję przedstawię po dwóch najlepszych graczy, jakich udało mi się znaleźć.

Bramkarz – Najczęściej rozpoczyna akcje długimi wykopami, w kierunku napastników. Celność wykopów wacha się miedzy 30–40 %. Gra on bardzo dużym pressingiem, często w porę wychodząc do piłki. Problem może się pojawić jeśli posiadamy wolnego zawodnika i będzie przegrywał pojedynki biegowe z napastnikami rywala. Polecam wtedy zmniejszyć grę przy przeciwniku o -7.

Środkowi obrońcy – Grają bardzo pewnie w obronie, notując dużo udanych wślizgów i odbiorów - około 5.5 na mecz. Dzięki bezpośrednim podaniom mają dużą skuteczność - ok. 72 %, nie stwarzając niecelnym podaniem zagrożenia pod własną bramką. Dodatkowo, dzięki dobrze wykonywanym rzutom rożnym zdobywają sporą ilość bramek.

Atrybuty: Odbiór, Krycie, Skoczność, Koncentracja, Ustawianie się, Szybkość (min. 12), Współpraca.
Proponowani zawodnicy: Petri Pasanen, Federico Fazio.

Boczni obrońcy - Gra zawodników na tej pozycji wygląda znakomicie. W obronie są ostoją nie do przejścia, skutecznie odbierają piłkę - ok. 4,5 wślizgów na mecz. Dodatkowo, bardzo ciężko zaskoczyć ich prostopadłą lub długą piłką za plecy, niezależnie od klasy naszego zawodnika, świetnie ustawiają się na boisku. Ponadto, grają bardzo ofensywnie uczestnicząc w każdej akcji. Notują sporą ilość asyst, ok. 5-6 oraz dryblingów, ok. 4.90 na mecz. A co najważniejsze, bardzo dobrze podają - ok. 80 % celnych podań.

Atrybuty: Odbiór, Drybling, Dośrodkowania, Szybkość, Wytrzymałość.
Proponowani zawodnicy: Hosain Kaebi, Darijo Srna.

Defensywny pomocnik – W wersji Home pełni rolę rozgrywającego, to on dyktuje tempo oraz prostopadłymi lub długimi podaniami otwiera partnerom drogę do bramki. Notuje największą celność podań w zespole, ok. 85 %. Nie zapomina również o zadaniach defensywnych, dobrze broniąc na przedpolu i skutecznie odbierając piłkę, ok. 4 wślizgów na mecz. Jeśli posiadamy kreatywnego zawodnika na tej pozycji, polecam ustawić mu opcję wolny elektron. W meczach kontrolnych, Fabregas wyprawiał cuda dzięki tej opcji.

Atrybuty: Odbiór, Podanie, Kreatywność, Siła.
Proponowani zawodnicy: Claude Makelele, Lassan Diara.

Skrzydłowi – Notują około 20- 25 asyst w sezonie. W ataku są nie do zatrzymania. Również bardzo skutecznie grają w obronie, utrudniając rozgrywanie piłki rywalowi, oraz asekurując skrajnych obrońców. Jeśli w zespole posiadamy na tej pozycji kreatywnego i błyskotliwego zawodnika, polecam ustawić mu opcję wolny elektron.

Atrybuty: Szybkość, Drybling, Dośrodkowania, Gra bez piłki.
Proponowani zawodnicy: Florin Bratu, Vicente.

Środkowy pomocnik – Dzięki ustawieniom indywidualnym pełni rolę ofensywnego pomocnika, który nie tylko podaje (celność podań ok. 70 %), ale również sam strzela i asystuje (ok. 10 asyst w sezonie). To on wraz z rozgrywającym konstruuje akcje. Bardzo często zdarza się, że mimo świetnej gry zespołu, on sam otrzymuje niskie noty za występ. Jest to dla mnie dziwna sytuacja, bo rzut oka na statystyki pokazują, że system oceniania jest mylący.

Atrybuty: Podania, Kreatywność.
Proponowani zawodnicy: Juan Carlos Valeron, Alex (Fenerbahce Stambuł).

Napastnicy – Grają niezwykle skutecznie. Regułą jest, że napastnik znajdujący się  nominalnie po lewej stronie boiska zdobywa więcej goli, dzięki bardziej ofensywnemu nastawieniu. Napastnik z prawej, pełni rolę cofniętego napastnika, który głównie podaje albo sam kończy akcje po dobitkach. Dodatkowo, zawodnicy ci wymieniają się pozycjami, powodując jeszcze większe zamieszanie.

Atrybuty: Szybkość, Gra bez piłki, Wykańczanie akcji.
Proponowani zawodnicy: Vagner Love, Nihat.

• Wyniki testów:

(Testy przeprowadzane są osobiście przeze mnie, bez transferów)

Pierwszy test został przeprowadzony w argentyńskim średniaku Racing Club. Media prognozowały 11 miejsce. Wyniki meczów z najmocniejszymi rywalami: Boca oraz River były bardzo krzywdzące, ponieważ młody, niedoświadczony zespół grał jak równy przeciwnik. Niestety, końcówki w wykonaniu przeciwników okazywały się zabójcze. Dodatkowo, w zespole panowała plaga kontuzji - bywały momenty, kiedy nie posiadałem nawet meczowej osiemnastki.

Kolejny test został przeprowadzony w bawarskiej potędze - Bayernie Monachium. Media prognozowały 1 miejsce. Zgodnie z zaleceniami autora, stosowałem tylko taktykę Home - zespół grał na miarę oczekiwań, grając jak z nut zarówno w ataku, jak i w obronie. Straciłem zaledwie 12 bramek w 17 meczach. W Lidzie Mistrzów zespół radził sobie przyzwoicie, wychodząc z grupy wraz z Realem Madryt.

• Wady i zalety:

Zalety :

• Świetna gra w obronie.
• Bardzo skuteczna gra w ataku.
• Prawie cały zespół atakuje i broni.
• Bardzo uniwersalna, sprawdza się w zespole każdej klasy.
• Bardzo łatwo dobrać odpowiednich zawodników pod tę taktykę.

Wady :

• Wersja Control stosunkowo słabo radzi sobie w meczach wyjazdowych.

Autorem analizy jest zenekrolnik