Taktyka użytkownika harrymendigo pochodzi z fmbase. Opiera się na formacji 4-5-1. Autor postawił na wysoko wysunięta linię obrony i szybkie tempo, i bardzo wąską szerokość. Zrezygnował z kontrataków i pułapek ofsajdowych.
Harry’s Avessalador 4-3-3 to taktyka, która jak sama nazwa wskazuje opiera się na ustawieniu 4-3-3 ze schodzącymi napastnikami. Autorem jest harrymendigo. Zawiera dwie wersje: Avessalador, która przeznaczona jest do gry we wszystkich meczach. Natomiast wersja Control przeznaczona jest do użytkowania, gdy chcemy utrzymać korzystny wynik.
Charakterystyka pojedynczych piłkarzy:
Bramkarz- Libero – rzadko spotykanym jest, aby bramkarz miał za zadanie atak. Gra on z dużym nastawieniem i pressingiem, dzięki czemu w porę wychodzi z bramki interweniując. Akcję zaczyna wyrzutami do bocznych obrońców.
Boczni obrońcy – mają za zadanie wspierać akcje ofensywne. Mają całkowicie ograniczoną swobodę taktyczna. Może to przynosić wspaniałe efekty w grze defensywnej, ale całkiem odwrotnie jest w ataku.
Środkowi obrońcy – pełnią rolę tradycyjnych defensorów z zadaniami stopera. Grają bardzo pewnie, wygrywając dużo walk o górne piłki. Jeden z nich, nabiegając na krótki słupek przy ofensywnych rzutach rożnych może dołożyć kilka bramek swojego autorstwa.
Defensywny pomocnik – jako, że jest najmniej naciskany przez przeciwnika z całej trójki graczy w środkowej strefie, zalicza więcej podań od nich. Dobrze odbiera piłkę, zaliczając przy tym średnio dziesięć wślizgów na mecz.
Środkowi pomocnicy – obaj z zadaniem wsparcia. Ich instrukcje niczym się nie różnią. Są nastawieni ofensywnie, mają podawać krótko i atakować pressingiem na całym boisku. Również mają nieograniczona swobodę taktyczną, więc gdy mamy zawodników z wysokim atrybutem kreatywności, będziemy mieli dużo pociechy.
Skrzydłowi – pełnią role schodzących napastników z zadaniami wsparcia. Jako jedyni zawodnicy w tej taktyce mają szukać gry. Prócz niezbędnych atrybutów zawodnikom grającym na tej pozycji muszą mieć dobrze rozwinięte błyskotliwość i decyzje.
Napastnik – lis pola karnego, bierze udział tylko w akacjach ofensywnych. Wszystkie prostopadłe piłki kierowanie są właśnie na niego. Zawsze znajduje się z przodu. Nawet przy defensywnych rzutach rożnych.
Gra w defensywie:
W obydwu wersjach zawodnicy bronią w bardzo zbliżonym do siebie schemacie. Ścisłe i strefowe krycie zapewni, że żaden z zawodników nie pozostanie bez opieki. W obu wersjach taktyka jest wysunięta. W wersji avessalador obrońcy mają nakazane wywierać presję tylko na własnej połowie, a boczni w polu karnym. I tam nie dopatrzyłem się dużych błędów. Wąskie pole gry sprawia, że obrońcy są blisko siebie, gdy gramy przeciwko drużynie nastawionej na grę przez środek. W wersji Control obrońcy grają intensywnym pressingiem, co może powodować takie oto sytuacje:

Na pochwałę zasługuje również skrzydłowy przeciwnika, który rozciągnął nieco naszą linię obrony. Jeden ze środkowych pomocników rywala zagrał piłkę do nogi napastnika, a ten zgrał ją do skrzydłowego. Skrzydłowy zagrał prostopadła piłkę do napastnika, który dzięki temu zagraniu zgubił krycie naszego środkowego obrońcy. Do pozostałych aspektów gry obronnej nie mam zastrzeżeń. Każdy ma swojego gościa do krycia. Bramki padają tylko po indywidualnych bledach, np. taki jak ten, którego pokazałem powyżej.
Gra w ofensywie:


Akcje konstruowane są zarówno środkiem jak i skrzydłami. Nasze ataki wyglądają tak: któryś z zawodników zagrywa prostopadłe podania do ofensywnego gracza lub jeden ze skrzydłowych szarżuje po skrzydle i dorzuca piłkę do kolegi lub sam próbuje zejść do środka i uderzyć na bramkę. Na pochwałę zasługuje zabezpieczenie naszego zespołu przed kontrą. Widzimy, że trzech graczy przeciwnika zostało z przodu, ale naszych obrońców jest o jednego więcej i powinni sobie poradzić z zagrożeniem. Również dobrą stroną tej taktyki jest szybkie przemieszczenie futbolówki ze strefy obronnej do ataku.

Tu z kolei przedstawiam kontrę po defensywnym stałym fragmencie gry. Jako, że z przodu pozostaje dwóch zawodników, będziemy mieli wiele okazji do tego typu kontr.
Zalety:
-szybkie przemieszczenie piłki z obrony do ataku
-dobra gra w obronie przeciwko formacjom grającym środkiem pola
Wady:
-boczni obrońcy w ogóle nie dośrodkowują
-obrona może popełniać błędy przeciwko formacjom nastawionym na grę skrzydłami
-duża zależność od ofensywnej trójki (skrzydłowi i napastnik)
Autorem analizy jest pawelbed