BUDOWANIE KONDYCJI - TRENINGI

Nie od dziś wiadomo, że piłkarz nie jest najbardziej znaną zdyscyplinowaną jednostką. Niektórzy "kopacze" podczas międzysezonowych przerw lubią sobie pofolgować i czasem w tym przesadzają. Na pierwszym treningu zwykle panuje zdziwienie, dlaczego 40-metrowe crossy nie są już tak dokładne, jak jeszcze kilka tygodni temu. Równie wielką zagadką jest możliwość wyciskania ledwie 60 kg, zamiast mitycznych 75 kilogramów sprzed wakacji. W takiej sytuacji osobiście radzę zwiększyć obciążenia treningowe. Oczywiście trzeba to robić z głową, gdyż katowanie piłkarzy może się skończyć groźnymi kontuzjami. Jeśli w trakcie sezonu owe obciążenia są na poziomie średnim, można je na pewien okres zmienić na wysokie i rozważyć solidniejsze trenowanie siły i aerobiku kosztem innych ćwiczeń.

W tym miejscu polecam podzielenie kadry na tych, którzy szybciej odbudują swoją kondycję i formę, jak również tych, którym zajmie to więcej czasu. Pierwszej grupie należy szybciej zmniejszyć obciążenia, w celu "złapania świeżości" tak ważnej na początku sezonu. Dużym błędem jest traktowanie wszystkich swoich podopiecznych tak samo. Dzielenie "od linijki" nie jest dobrym wyjściem w świecie futbolu, ponieważ sukces wymaga indywidualnego podejścia do każdego z piłkarzy. Warto zwrócić uwagę na atrybuty fizyczne oraz mentalne danego delikwenta (jak np. wytrzymałość, pracowitość i siła) i dopiero w oparciu o nie dobrać ilość jednostek treningowych. Na ogół takie podejście zbiera później zdecydowanie większe plony niż pozostawienie standardowych reżimów.

BUDOWANIE KONDYCJI - SPARINGI

Nie warto planować meczów towarzyskich na początek cyklu przygotowawczego. Piłkarze kompletnie odizolowani od ciężkiej pracy mogą mieć syndrom potykania się o własne nogi. Ponadto zastane mieśnie stwarzają znacznie większe ryzyko kontuzji. Rada? Warto na okres od tygodnia do dwóch tygodni przygotować jedynie lekkie treningi i dopiero po tym czasie rozpocząc rozgrywanie pierwszych spotkań kontrolnych. Ostatni sparing powinien odbyć się na około sześć-osiem dni przed startem ligi.

Na pierwszych rywali polecam ekipy słabsze, niż prowadzona przez nas. Dobrym wyjściem wydaje się opcja kilkudniowego tournee po egzotycznym kraju. Oczywistym jest fakt, iż nie należy przykładać najmniejszej wagi do wyników (często wysokich) i raczej nie wysnuwać daleko idących wniosków odnośnie personaliów czy taktyki.

Już w tym momencie radzę ustalić jasny podział na graczy, którzy w zamyśle będą odgrywać ważne role w zespole, jak i tych, którzy więcej czasu spędzą na ławce rezerwowych. Oczywiście w trakcie sezonu zapewne nastąpią korekty w składzie, lecz trzon powinien zgrywać się od samego początku. Nie należy zapominać o tym, że gracze pełniący drugoplanowe role w zespole potrzebują jak najwięcej minut spędzonych na murawie podczas przedsezonowych spotkań. Wyjściem z tej sytuacji jest desygnowanie na co drugi mecz rezerwowej jedenastki. Udział w przygotowaniach powinna wziąć cała kadra pierwszego zespołu plus najzdolniejsi juniorzy, dzięki czemu będziemy mogli dokładniej się im przyjrzeć. Ilość meczów poświęconych budowaniu kondycji powinna zamknąć się w liczbie 4-5. Natomiast wszystkich przedsezonowych spotkań powinno być maksymalnie piętnaście, optymalnie 12-13.

SZLIFOWANIE TAKTYKI

Po rozegraniu kilku meczów w celu ogrania się po wakacyjnej przerwie, należy przystąpić do rywalizacji z ekipami o podobnych możliwościach co nasza. W tym miejscu możemy pozwolić sobie na eksperymenty taktyczne. Silny rywal błyskawicznie wskaże mankamenty, które mogą nas trapić w momencie, gdy będzie już za późno na zmiany. Polecam oglądanie jak najobszerniejszych fragmentów owych gier, gdyż na ich podstawie można wysnuć wiele przydatnych wniosków. Najlepszego wyboru odnośnie taktyki i strategii powinno się dokonać możliwe szybko, gdyż okrzepnięcie wśród danych wizji jest równie ważne, co sama ich trafność.

ASPEKT FINANSOWY

Kluby nie mogące poszczycić się ogromnymi sumami na koncie mogą wykorzystać okres przygotowań również do zwiększenia ilości pieniędzy. Są dwie główne drogi, by to osiągnąć. Pierwszą z nich jest zapraszanie słabych klubów i wymaganie od nich zapłaty za rozegranie pojedynku. Prym w wysokości owego honorarium wiodą zespoły z kraju kangurów – Australii. Rozegranie kilku tego typu meczów może przynieść znaczny zastrzyk gotówki.

Innym sposobem jest zapraszanie wielkich, elitarnych ekip na własny, zapyziały stadion. Oczywiście mało prawdopodobne jest, by Chelsea rzuciła wszystko tylko po to, aby pojawić się na boisku trzecioliogwej potęgi... Jednak i na to jest metoda. Po jakimś czasie w końcu co raz silniejsze klubu pytają o naszych graczy, aż w końcu ich sprzedaż jest koniecznością, warto wtedy zastrzec sobie konieczność rozegrania sparingu. Ta opcja praktycznie nie stanowi problemu dla zespołu, z którym negocjujemy, a dla nas może być bardzo użyteczna, gdyż przyjazd renomowanych piłkarzy gwarantuje wypełnienie stadionu po brzegi.

MORALE

Część piłkarzy ma psychikę twardą jak głaz i ciężko ich złamać w jakikolwiek sposób. Znajdą się jednak i tacy, którzy przy byle problemie popadają w depresję. Takim problemem na pewno może okazać się seria porażek, dlatego należy urozmaicić plan sparingów tak, by nie doznawać klęsk bezpośrednio po sobie. Jak? Bardzo ważne jest, by ostatni mecz towarzyski rozegrać z rywalem, który jest dużo słabszy niż nasza drużyna. FM na równi traktuję tryumf w finale Ligi Mistrzów ze zdemolowaniem 16-letnich chłopców bez doświadczenie. Ten sposób można wykorzystywać również w trakcie sezonu, gdy morale sięgną niebezpiecznie niskiego poziomu. Nic tak dobrze nie robi na psychikę, jak zdobycie kilku bramek, nieważne z kim i w jakich okolicznościach.