Znacznie ważniejszą rzeczą od taktyki czy piłkarzy, których nazwiska ukazują się na pierwszych stronach gazet, jest z pewnością trening i dobrze wykwalifikowany sztab szkoleniowy, który będzie się nim zajmował. Nic nam po super zawodnikach za ogromne pieniądze, czy genialnie skonstruowanej taktyce, skoro piłkarze nie będą odpowiednio trenować w ciągu tygodnia i ich umiejętności gwałtownie spadną. Trening jest niezbędny do utrzymania wysokiej formy, przygotowuje graczy do wysiłku fizycznego podczas spotkań, pozwala im na rozwój atrybutów.
Na starcie gry dysponujemy domyślnymi treningami, którymi zajmuje się asystent. Nie są one szczegółowo dopracowane, dlatego nie widać zbytnich efektów ich zastosowania. Warto zauważyć, że po lewej stronie mamy dostępne dwa rodzaje: trening – seniorzy oraz trening – juniorzy. Na samym początku wszystkich piłkarzy mamy przypisanych do treningu ogólnego (domyślny) oraz bramkarskiego. Istnieją również inne typy zależne od formy kontraktu. Jeżeli piłkarz podpisał umowę amatorską lub półzawodową, to nie będzie mógł trenować z resztą drużyny. Istnieje możliwość skonstruowania mu specjalnego reżimu, w którym tylko on będzie uczestniczył i inni zawodnicy posiadający identyczny status kontraktu.

I. Poszczególne opcje

a) Siła - znacząco wpływa na poprawę atrybutów fizycznych u piłkarza, rozwija jego siłę, skoczność, równowagę. Suwakiem decydujemy ile dany piłkarz będzie spędzał czasu na siłowni i na zajęciach siłowych na boisku.

b) Aerobik - również poprawia u piłkarza atrybuty fizyczne, pomaga mu rozwinąć szybkość, wytrzymałość, zwinność etc. Zajęcia z aerobiku są bardzo ważne dla ludzi w tym zawodzie, gdzie codziennie muszą liczyć się ze sporym wysiłkiem.

c) Umiejętności bramkarskie - ta opcja dotyczy tylko i wyłącznie bramkarzy, od niej zależy w głównej mierze rozwój atrybutów bramkarskich u golkipera. Dzięki temu bramkarz będzie mógł nauczyć się lepiej chwytać, grać na przedpolu czy w powietrzu.

d) Taktyka - bardzo dobrze, jeśli wszyscy piłkarze będą się uczyć taktyki. Muszą znać swoje miejsce na boisku i nie wpadać w sektory swoich kolegów, kiedy nie będzie to potrzebne. Ta opcja pozwoli na zredukowanie ilości błędów w meczach o punkty.

e) Panowanie nad piłką - zajęcia w tej dziedzinie rozwijają podania, opanowanie, grę z pierwszej piłki czy nawet dośrodkowania. Piłkarze uczą się przyjmować dokładnie futbolówkę, zagrywać ją celnie do kolegi i przeprowadzać rajdy nie tracąc przy tym kontroli nad piłką.

f) Obrona - duży nacisk kładziemy na tą opcję, kiedy chodzi o obrońców, ale nie zapominajmy, że inni zawodnicy również muszą potrafić cofnąć się do defensywy i odebrać piłkę rywalowi. Poprawia krycie, odbiór piłki, ustawianie się. Wysokich obrońców szkoli w dziedzinie gry głową.

g) Atak - przeciwieństwo obrony, gdzie tutaj piłkarze będą się uczyć ofensywnych zadań. Sporo zajęć z tego działu powinni mieć pomocnicy i napastnicy, bo ta opcja rozwija wykańczanie akcji, strzały z dystansu i drybling.

h) Stałe fragmenty gry - tą opcję polecam przypisać na wysokim poziomie niemal każdemu, niezależnie od jego pozycji na boisku. Obrońcy będą się uczyć stania w murze i blokowania strzałów rywala, pomocnicy będą rozwijać swoje strzały z rzutów wolnych i rożnych a napastnicy nauczą się wykańczać dośrodkowania i strzelać rzuty karne. Opcja przydatna również przy bramkarzach, pozwoli mu obliczyć tor lotu piłki nad murem i interweniować w odpowiednim miejscu i czasie.

II. Modele treningów

Nie warto korzystać z treningu ogólnego, który oferuje nam gra. Nie spisuje się zbyt dobrze, jest często używany dla piłkarzy rezerw, którzy mają znikome szanse na grę w pierwszej drużynie.

Jak widać na powyższym screenie trening niczym się nie wyróżnia i dla każdego piłkarza z drużyny jest taki sam. Nie pozwala to na rozwinięcie umiejętności u zawodników, którym potrzebne są osobne reżimy. W tym celu proponuję stworzyć własne, odpowiednie modele treningów, do których przypiszemy graczy kopiących piłkę na odpowiednich pozycjach.

1. Bramkarze

Domyślny trening dla bramkarzy również nie imponuje, dlatego warto zainwestować swój czas w stworzenie własnych ćwiczeń. Do tego reżimu polecam przypisać wszystkich goalkeeper’ów, których posiadamy w zespole. Nie jest istotne czy grają w pierwszej drużynie, czy łapią piłki w rezerwach bądź juniorach. Każdy z nich będzie miał szansę rozwinąć swoje umiejętności korzystając z ćwiczeń podanych w tym treningu. Zajmijmy się proporcjami, które będą dla bramkarzy odpowiednie.

Ważne, żeby goalkeeper był silną osobą, która nie dopuści do takiej sytuacji, że wpada do bramki razem z silnie bitą piłką. Przyznam, że widziałem takie sytuacje w życiu codziennym, dlatego chcę tego uniknąć w FM. Bramkarz korzystając z tego reżimu będzie spędzał sporo czasu w siłowni, gdzie będzie szlifował swoje mięśnie. Największy nacisk będziemy kłaść na opcję umiejętności bramkarskie, co jest rzeczą oczywistą, bowiem zawodnik musi znać podstawy swego fachu. Średnie obciążenie ustawiamy w taktyce i panowaniu nad piłką. Są to opcje powszechne u graczy z pola, ale również mile widziane w treningu dla bramkarzy. Gracz stojący między słupkami powinien, a wręcz musi, znać taktykę swojego zespołu i zagrania stojących przed nim obrońców, żeby nie doszło do kolizji z którymś z nich. Dobra komunikacja bramkarza z defensorami zniweluje ilość głupio traconych goli. Nie wymagamy od goalkeeper’a, żeby szkolił się w dziedzinie ofensywy, czy też defensywy, nie powinien również brać udziału w treningu strzeleckim, ponieważ w tym wypadku jest to zbędne. Podsumowując, obciążenie w tym modelu treningowym będzie dość wysokie, ale zapewni szybki wzrost umiejętności wszystkich piłkarzy broniących naszej bramki. Bardzo rzadko zdarzają się kontuzje na treningu wśród bramkarzy, zawdzięczamy to w głównej mierze dużej aktywności piłkarza na siłowni, który wzmacnia odpowiednie partie mięśni i uodparnia się na urazy.

2. Obrońcy

Jak już zauważyłeś, drogi czytelniku, nie podzieliłem obrońców na dwie różne grupy. Moim zdaniem nie ma sensu grupować defensorów zależnie od pozycji, bo - czy piłkarz gra na środku, czy na skrzydle bloku defensywnego - ma bardzo podobne zadania. Ten reżim sprawi, że środkowi i skrajni obrońcy będą trudną zaporą do przejścia.

Piłkarze grający na tej pozycji w świecie prawdziwym są z reguły bardzo silnymi i potężnie zbudowanymi osobami. Ja jednak uznałem, że nasi piłkarze będą w średnim stopniu spędzać na siłowni i basenie. A to dlatego, że główny nacisk kładziemy na defensywę, żeby obrońca grał rozważnie i nie dopuszczał do groźnych akcji ze strony przeciwnika. Nie można zapominać o ataku, gdyż posiadanie w zespole wysokich obrońców, którzy potrafią mocno uderzyć z główki, może zaowocować sporą ilością goli z rzutów rożnych. Na średnim poziomie ustawiamy stałe fragmenty gry. Defensorzy muszą popracować nad ustawianiem się w murze, gdy przeciwnik naciera na bramkę korzystając z rzutu wolnego. To od nich głównie zależy, czy piłka doleci do bramkarza i nawiąże z nim ,,kontakt cielesny’’. W przypadku atakowania przez naszą drużynę z rzutu wolnego lub rożnego, sukces również może zależeć od obrońców, od tego jak się ustawią i czy będą sprytniejsi od rywali. Niezwykle ważnym aspektem, nad którym muszą ostro pracować jest panowanie nad piłką, aby nie doszło do sytuacji podbramkowych, po których możemy głupio stracić gola. Obrońca, gdy odbierze futbolówkę rywalowi, musi potrafić zainicjować akcję ofensywną nie tracąc przy tym piłki podczas swojego rajdu. Panowanie jest ważne także w przypadku dośrodkowania rywala. Defensor musi obliczyć tor lotu piłki i wybić ją w odpowiednim momencie unikając przy tym skiksowania, które mogłoby obrócić się na niekorzyść naszego zespołu.

3. Defensywni pomocnicy

Jedna z najważniejszych pozycji w naszym zespole, a zarazem najbardziej ,,cicha”. Rzadko mówi się głośno o defensywnych pomocnikach, oni odwalają jedynie czarną robotę, muszą być twardymi osobami, dlatego nie są warci poświęcenia im uwagi. Ale tu wielu się myli, bo to właśnie od nich zależy, czy akcja przeciwnika nabierze poważniejszego obrotu i wejdzie w nasze pole karne. Defensywny pomocnik ma za zadanie powstrzymywać ataki rywali i ratować z opresji nie tylko swoich kolegów z obrony, ale i cały zespół.

Wiadomo, że piłkarze grający na tej pozycji, to osoby twarde, silne, trudne do przejścia, o masywnej posturze, napakowani dużą ilością dobrze rozwiniętych mięśni. W tym reżimie treningowym będziemy kładli średni nacisk na siłę i aerobik, co i tak pozwoli rozwinąć się im w solidnych gladiatorów. Ważne, aby doskonale znali taktykę, nie tylko swoją, ale też przeciwnika i w odpowiednich momentach zażegnywali niebezpieczeństwo. Skoro to od nich zależy czy akcja rywala przejdzie do ostatniej, najgroźniejszej fazy, muszą więc skoncentrować się na defensywie, żeby dobrze odbierać piłkę i kryć przeciwnika. Wiadomo jednak, że to pomocnik, który nie może skupiać się tylko na obronie, inaczej grałby w bloku defensywnym. Zajęcia z ataku również bardzo mu pomogą, zwłaszcza w atakowaniu rywala po nogach. Defensywni pomocnicy często inicjują akcje ofensywne, strzelają również z dystansu, dlatego nie zapomniałem o dobrych ustawieniach w ich treningu.

4. Pomocnicy

Do tego grona zaliczamy rozgrywających, środkowych pomocników, jak i tych ofensywnych. Nieważne, czy gra bardziej wysunięty, czy też centralnie w środkowej linii, ich zadania są niemal takie same.

Spory nacisk kładziemy na ofensywne opcje, które pozwolą rozwinąć im odpowiednie atrybuty na ich pozycji. Ważny jest atak, bez którego ani rusz, mało interesuje nas defensywa. Pomocnicy muszą panować nad piłką, bo inaczej z naszych akcji nic nie wyjdzie. To są piłkarze, którzy często przeprowadzają rajdy, dużo podają, kombinują pod polem karnym, muszą wtedy trzymać futbolówkę przy nodze i nie dać jej przeciwnikowi. Ważne jest, aby znali ustawienie swoich kolegów, żeby wiedzieli kiedy i gdzie do kogo podać, te zmysły rozwinie u nich opcja taktyka. Środkowi pomocnicy z reguły potrafią uderzyć z dystansu i decydują się na to bardzo często. Ich odpowiednie ustawienie pozwala na celny strzał sprzed pola karnego. Nic dziwnego, że będzie spoczywało na nich duże obciążenie będzie podczas zajęć z treningu strzeleckiego. Większość goli pada do uderzeniach pomocników niż napastników, ale ta reguła trzyma się zwykle w słabszych klubach. Obciążenie całego treningu jest dość wysokie, ale żaden z pomocników jeszcze na to nie narzekał. Dzięki temu ich umiejętności szybko rosną w górę i po kilku miesiącach (latach) będziemy mogli cieszyć się z solidnego piłkarza, który będzie potrafił celnie podać, przeprowadzić groźną akcję ofensywną i mocno huknąć z dystansu. Jeżeli mamy w drużynie zawodników, którzy w jakiś sposób specjalizują się w wykonywaniu stałych fragmentów gry, to ten model treningowy rozwinie te najważniejsze atrybuty, żeby z biegiem czasu pomocnicy perfekcyjnie wykonywali np. rzuty wolne.

5. Skrzydłowi

Piłkarze grający na tej pozycji są niezwykle popularni w piłkarskim świecie. Wystarczy popatrzeć na takiego Cristiano Ronaldo, który swoimi zwodami na skrzydle podbija serca kibiców. Każdy zespół chciałby zawodnika tak solidnego, jak Portugalczyk. Nie napastnik, nie obrońca, a właśnie skrzydłowy jest najbardziej wartościowym piłkarzem w futbolu. Od niego zależy akcja, dośrodkowanie, strzał i najważniejsze – wynik meczu. Nie mając w drużynie dobrych skrajnych pomocników, nie możemy myśleć o taktyce, w której gra opiera się na skrzydłowych.

Do tego reżimu treningowego nie zaliczamy obrońców! Należy o tym pamiętać, bo terminem ,,skrzydłowy’’ określamy tylko pomocników mogących grać na lewej lub prawej flance boiska. Doskonale wiemy, że skrzydłowi są motorem napędowym całego zespołu. To do nich jest kierowane najwięcej podań, muszą być zatem szybcy, pomysłowi i ambitni. Pozwólmy im ćwiczyć na siłowni. Nie zaszkodzi jak codziennie pobiegają trochę na bieżni, czy pojeżdżą na rowerku. Piłkarz szybki, to piłkarz zabójczy. Ważne jest, aby był wytrzymały i nie tracił za szybko swoich sił. Rzadko decydujemy się ściągać z boiska skrzydłowego w czasie meczu, więc piłkarz musi być przygotowany na ciężką walkę ze zmęczeniem. Ćwiczenia na określone partie mięśni pozwolą również zniwelować ryzyko kontuzji. Grono piłkarzy pracujących w tym reżimie musi szkolić się pod względem ustawienia taktycznego. Znajomość pozycji każdego kolegi pozwoli na to, by w odpowiednim czasie przyjąć piłkę na skrzydle i ruszyć przed siebie kończąc rajd celnym dośrodkowaniem. Największy nacisk kładziemy na panowanie nad piłką oraz atak. Skrzydłowi, to niezwykle kreatywni i uzdolnieni technicznie piłkarze, więc warto mieć nadzór nad rozwojem ich najważniejszych umiejętności. Ten typ treningu pozwoli im udoskonalić odbiór, technikę i drybling. Panuje powszechna opinia, że pomocnicy najlepiej wykonują stałe fragmenty gry, dlatego też piłkarze występujący na obu skrzydłach będą szkolić się i pod tym względem.

6. Napastnicy

Kibiców na całym świecie interesują statystyki. Szczególnie zdobyte gole przez poszczególnych napastników, którzy wykańczają większość sytuacji swojego zespołu. Piłkarze zwykle potrafią uderzyć głową, ale doskonale radzą sobie również na ziemi.

Trening w przypadku napastników, nie jest zbytnio skomplikowany. Wiadomo oczywiście, że atak i strzały, to najważniejsze aspekty w tym reżimie. Nie wiem dlaczego, ale napastnicy kojarzą mi się z kobietami. One mają tylko leżeć i pachnieć, a piłkarz na szpicy ataku ma tylko stać i wykańczać akcje, jednak w obu przypadkach strony chcą być zauważane. Kobiety robią coś dla siebie i innych, by zaistnieć, a napastnicy starają w środkowej strefie boiska, żeby zyskała na tym cała drużyna. Najlepszym przykładem jest Rooney, który w finale Ligi Mistrzów nie oddał ani jednego strzału, mimo że jest napastnikiem, ale pracował za kilku na raz. Zwykle widziano go w pomocy lub obronie. Piłkarze atakujący muszą być silni, by udźwignąć ciężar obrońców, którzy uwieszają się na nim w polu karnym. Droga, czy Tevez mają odpowiednie walory, by walczyć z defensorami o piłkę, dlatego trzeba się zatroszczyć o ich mięśnie wysyłając piłkarzy na siłownię.

7. Trening siłowy

Modele treningów, które stworzyłem powyżej, są używane w czasie rozgrywek. Czyli przypisujemy do nich piłkarzy w rundzie jesiennej i wiosennej, a w przerwie letniej, czy zimowej ustalamy wszystkim zawodnikom trening siłowy. Ma on za zadanie utrzymać formę graczy na najwyższym poziomie i rozwinąć ich umiejętności, które mozolnie rosną w ciągu roku.

Jak widać na zmieszczonym zdjęciu, trening jest odpowiedni dla wszystkich piłkarzy (prócz bramkarzy) niezależnie od pozycji na boisku. Przerwa między rundami trwa nie więcej niż dwa miesiące, więc w tym czasie trzeba się zatroszczyć o atrybuty zawodników, które są rozwijane w ciągu całego roku przez używanie innych modeli treningowych. Spory nacisk kładziemy tymczasem na zajęcia w siłowni. Gracze mają biegać, podnosić ciężary, wyginać się na aerobiku, jeździć na rowerze, pływać na basenie etc. Dzięki temu piłkarze będą odpowiednio przygotowani motorycznie do sezonu i tak szybko nie dopadnie ich zmęczenie podczas meczów na wysokim poziomie.

III. Trenerzy

Na co nam reżimy treningowe, skoro nie będziemy mieli nikogo, kto mógłby poprowadzić zajęcia z piłkarzami. Sami nie jesteśmy wstanie nad wszystkim zapanować, zwłaszcza że zawodników jest sporo, a modeli treningów również nie mało. W tym celu postarajmy się o dobry personel, który nam w tym pomoże. Zakładam, że po objęciu dobrego zespołu mamy już liczne grono trenerów. Popatrzmy najpierw na szkoleniowców zajmujących się juniorami, którzy nie mogą uczestniczyć w treningach seniorów. Jeżeli ich umiejętności są wystarczająco dobre, to warto z nimi podpisać umowy, gdzie zaznaczymy, że będą zwykłymi trenerami od ,,wszystkiego” lub po prostu będą szkolić pierwszą drużynę. To pozwoli nam zaoszczędzić na czasie i dodatkowo wydanych pieniądzach.

Po rozwinięciu zakładki trening – seniorzy mamy dwie opcje. Piłkarze, czyli tam, gdzie ustalamy nasze modele treningów oraz trenerzy, gdzie ustalamy naszym współpracownikom odpowiednie zadania. Nie warto dostosowywać się do ustawień gry, gdzie wszyscy trenerzy zajmują się każdymi aspektami treningu. Rozplanujmy to logicznie. Do każdej opcji, czy to siła, czy atak, przypiszmy przynajmniej jednego trenera, który się na tym zna. Jak odpowiednio szukać personelu, który dobrze wywiąże się ze swoich obowiązków? Czytaj dalej.

Siła i aerobik: Tutaj poszukujemy trenerów, którzy znają się w dobrym stopniu na kondycji. Zatrudnijmy po jednym szkoleniowcu do obu tych opcji. Nie zwracajmy uwagi na to, że zarząd daje nam jakiś limit.

Umiejętności bramkarskie: Tu nie ma chyba niczego niezrozumiałego. Po prostu trener musi mieć na wysokim poziomie trening bramkarski.

Taktyka: Podobnie jak wyżej, szkoleniowiec dobrze znający się na taktyce.

Obrona: Ludzie odpowiedzialni za ten aspekt treningu powinni znać się na defensywie oraz na taktyce.

Atak: Tutaj sprawy mają się odwrotnie niż w obronie. Również ważna jest taktyka, ale ważniejszy nacisk kładziemy na ofensywę.

Panowanie nad piłką, strzały i stałe fragmenty gry: Przy tych trzech opcjach liczy się technika. Pod uwagę możemy wziąć również ofensywę oraz mentalność.

Słowem podsumowania. Modele treningów stworzyłem samodzielnie, więc nie każdemu musi się to podobać. Jednak moim zdaniem są one odpowiednie, by szybko rozwinąć umiejętności u każdego piłkarza. Używanie ich pozwoli zyskać solidnych zawodników, którzy nabiorą świeżości w swoich zagraniach. Mam nadzieję, że moje przemyślenia będą kontynuowane dalej, a treningi jeszcze bardziej udoskonalane.